Nieuws

Fuifhooliganisme: nood aan een duidelijk juridisch kader

Op 15 februari stelde Geert Neirynck een schriftelijke vraag met een reeks vragen rond het fuifbeleid. Na het gemeentelijke antwoord (zie ook het bericht op 24 maart), kregen we nu een kopie van het antwoord. De politie liet zich duidelijk niet pramen om een antwoord te geven want amper een week na het versturen van de vraag van de gemeente antwoordde de korpschef. Gisteren kregen we het antwoord toegestuurd.

Daaruit blijkt dat drie maanden de maximumtermijn is die toegepast wordt, ook bij herhaling van de feiten. De afdwingbaarheid is duidelijk beperkt: het is een kennisgeving en overtreding ervan is niet strafbaar. En het is enkel de politie die het kan toepassen wat betekent dat de politie bij iedere fuif stelselmatig controle zou moeten doen. Dat is nu al niet te betalen volgens de signalen vanuit de politie.

Tot slot stelt de korpschef dat er van die misdrijven PV wordt opgemaakt en ... dit naar het parket gaat. Nu, zolang er daar geen aanpak komt van dergelijke amokmakers is deze maatregel dus vooral papier tenzij er per toeval een politiepatrouille aanwezig is. Maar de problematiek daarvan is gekend.

Met andere woorden: het plaatsverbod is een wankel beestje. Het wordt tijd dat de hogere overheid de nodige middelen voorziet om die fuifhooligans aan te pakken. Pas dan zal de politie effectief kunnen optreden en zullen de amokmakers kunnen aangepakt worden.