Nieuws

Vlaams Belang onthoudt zich bij noodhulp aan Hoorn van Afrika

Begin augustus stuurde het College een bericht naar de fracties waarbij het voorstelde om de post noodhulp (zo’n 2.500 EUR) door te storten aan het Rode Kruis en Artsen Zonder Grenzen. Als fractie reageerden we dat we er mee akkoord waren dat dit geld zou besteed worden aan noodhulp in die regio maar stelden voorwaarden.

Want wat blijkt… in tegenstelling tot eerdere rampen (tsunami Azië, aardbeving Haïti,…) is er hier veel meer aan de hand dan een natuurfenomeen.

De dag dat we ons standpunt verstuurden kopte een krant dat één van de integristische moslimleiders uit Somalië stelde dat er hoegenaamd geen probleem was en dat het enkel een inmening was van het Westen in zijn land. Een land waar die moslimleiders militieleiders zijn en vrijelijk de noodhulp plunderen, onder meer uit Japan. In dat land hebben ze anders genoeg aan hun hoofd dan hun noodhulp te laten plunderen. Ondertussen reageerde de Organisatie voor Afrikaanse Eenheid wel maar blijkt dat die milities zelfs betaald worden om de hulp met rust te laten. Of hoe noodhulp er voor zorgt dat een onmenselijke oorlog verder gezet wordt.

Blijkt ook dat Ethiopië, nog een land uit de regio, grote partijen landbouwgrond verhuurt aan India en China maar ondertussen de bevolking laat verhongeren. Dient onze noodhulp daarvoor? En overigens: waar blijft de steun uit landen als China of het Midden-Oosten. Ook in die periode liet men van daaruit horen dat men de grootste toren wil gaan bouwen: 1 kilometer hoog. Dan is het cynisch vast te stellen dat op enkele honderden kilometers van daar miljoenen mensen dreigen om te komen van de honger.

Het voorstel van het College volgde dan ook de Open VLD, die het geld naar de actie 12-12 wilden sturen. Een aanvraag van Unicef was daar de directe aanleiding tot. Met Unicef hebben wij geen problemen maar wel met Oxfam, die deel uitmaken van die groep. In 2004 weigerde die groep immers een gift van het Vlaams Belang. Daarnaast is het te betreuren dat Oxfam een campagne begon tegen de Keniaanse bonen in de winkel. Dat land exporteert sinds een aantal jaren een brede waaier aan producten en is in normale omstandigheden zelfvoorzienend maar wordt nu geconfronteerd met een toestroom aan vluchtelingen en de droogte er boven op. Alsof dat voor ons zo makkelijk zo zijn…. Maar het belangrijkste signaal van Oxfam was weer dat het de schuld was van het Westen dat er honger is in Afrika. En die mantra mag nu ook wel eens ophouden.

Maar de essentie bleef wel dat we de steun wilden geven  maar zonder de politieke agenda van Oxfam er nog eens bij.